73 yıldır aç ve susuz yaşıyor

Hindistan'da yaşayan Prahlad Jani adlı yaşlı adam 1940'tan beri hiçbir şey yiyip içmeden yaşadığını söylüyor. 1927'de doğan Jani son öğününün üzerinden tam 73 yıl geçtiğini iddia ediyor. Kendisine neyle beslendiği sorulduğunda ise tanrı Amba'nın desteği ve Prana'yla beslenerek hayatta kaldığını söylüyor. Hindular Prana'nın evrenin her yerinde bulunan bir çeşit yaşam enerjisi olduğuna inanıyor. 2010'da Jani'nin ünü ülke sınırlarının dışına taşınca bir grup doktor Hindistan'a gelerek yaşlı adam üzerinde inceleme yaptı. 35 doktor, 24 saat gözetim altında tuttukları adamın iki hafta boyunca tek bir lokma yemeyip, tek bir damla içecek tüketmeden hayatını sürdürdüğünü açıkladı. Adamın suyu sadece yıkanmak ve gargara yapmak için kullandığını söyleyen doktorlara testin bilimselliği konusunda eleştiriler de yapıldı. Benzer bir durum Avrupa'da da Ellen Greve adlı kadınla ünlenmişti. Yazdığı kitaplarda evrenden aldığı enerjiyle beslendiğini söyleyen kadının birçok takipçisi olmuştu. Kadın da Almanya'da kameraların kaydı altında aç ve susuz yaşamaya başlamış, fakat 4'üncü günün sonunda hayati tehlike oluşturabilecek tıbbi semptomlar baş gösterince, doktorların da ısrarıyla yayın durdurulmuştu. Guinness Rekorlar Kitabı'na göre şimdiye kadar sıvı tüketmeden hayatta kalabilme rekoru 18 saat.

Dev bir gezegen keşedildi

ABD'deki Arizona Üniversitesi'nden bilim adamlarının liderliğinde çalışan uluslararası ekibin yaptığı araştırma, Güneş Sistemi dışında yer alan dev bir gezegenin varlığını ortaya çıkardı.

"HD 106906 b" adı verilen gezegen, Dünya'ya 299 ışık yılı mesafedeki Crux Takımyıldızı'nda yer alan HD 106906 yıldızının etrafında dönüyor. Kütlesi, Güneş Sistemi'ndeki en büyük gezegen olan Jüpiter'in 11 katı büyüklüğündeki HD 106906 b, dev yapısı ve bağlı bulunduğu yıldızla arasındaki çok büyük mesafe nedeniyle bilim dünyasında şaşkınlık yarattı. Arizona Üniversitesi'nin internet sitesinde yayımlanan yazıda, gezegenin bağlı bulunduğu yıldızla arasındaki mesafenin, Dünya'nın Güneş'e ortalama uzaklığının 650 katı olmasının gezegen oluşumlarına ilişkin teorileri alt üst ettiği vurgulandı.

Bundan 4,5 milyar yıl önce oluşan Dünya ile kıyaslandığında 13 milyon yıl önce oluşmuş genç bir gezegen olan HD 106906 b, oluşum aşamasındaki ısısının bir kısmını hala muhafaza ediyor. Bu nedenle 1500 santigrat derecelik bir yüzey sıcaklığına sahip olan gezegen, etrafına gözle görülemeyen kızıl ötesi ışık saçıyor.

Gezegenin varlığını Şili'deki Atacama Çölü'nde bulunan Magellan Teleskobu üzerine yerleştirilen termal kızıl ötesi kameralar yardımıyla keşfeden bilim ekibi, gezegenin bağlı bulunduğu yıldızla birlikte hareket ettiğini ise Hubble Uzay Teleskobu'nun 8 yıl önce, başka bir araştırma programı için elde ettiği verileri inceleyerek teyit etti. Megallan Teleskobu üzerindeki "Folded-port InfraRed Echelette (FIRE)" spektrografı sayesinde keşfettikleri gök cisminin doğası ve yapısı hakkında detaylı bilgiye ulaşan araştırmacılar, böylece HD 106906 b'nin bir yıldızın yörüngesinde dönen bir gezegen olduğunu bilimsel olarak ortaya koydu.

HD 106906 b mevcut teorileri alt üst etti

Bilim dünyasında kabul gören teorilerden birine göre, Dünya gibi, bağlı bulunduğu yıldızın yakınında yer alan yıldızlar, oluşum halindeki bir yıldızın çevresindeki, başlangıç diski olarak adlandırılan, disk biçimindeki toz ve gaz bulutu içinde oluşan küçük asteroit benzeri yapıların bir araya gelmesiyle oluşuyor. Ancak bu teori, çok ağır işleyen bir süreç gerektirmesi nedeniyle, HD 106906 b gibi çok genç, bağlı bulunduğu yıldızdan çok uzakta ve dev yapıdaki bir gezegenin nasıl oluştuğunu açıklamaya yetmiyor.

Diğer teori ise dev gezegenlerin, başlangıç diskini oluşturan materyalin direkt olarak çökmesi durumunda hızla oluşabileceğini öngörüyor. Ancak başlangıç disklerinin dış alanındaki kütlelerinin HD 106906 b gibi bir gezegeni oluşturacak bir büyüklüğe erişmesinin çok zor olması nedeniyle bu da söz konusu dev kütleli gezegenin oluşumunu açıklamak için yeterli görülmüyor.

Bilim ekibinin başı Arizona Üniversitesi Astronomi Bölümü yüksek lisans öğrencisi Vanessa Bailey, yaptıkları keşfin, gezegen ve yıldız oluşumlarına ilişkin bilinen hiçbir modelin gözlemlenen bu sistemi açıklayamaması nedeniyle özel bir önem taşıdığının altını çizdi.

Atlas Okyanusu’nda karadelik

Zurich ve Miami Üniversitesi’nden araştırmacılar, Atlas Okyanusu’nda içinden ışığın bile geçemediği karadelikler tespit etti.

Suda tespit edilen bu karadelikler, uzaydakilerin benzeri. Bulunan karadeliklerin okyanuslardaki kirliliğin nasıl yayıldığını açıklamaya yardımcı olması bekleniyor.

Bu girdap ve karadeliklerin sayısı güneye doğru gittikçe artıyor. Tuzlu sularda ve sıcak denizlerde sayı azalıyor. Araştırmacılar, anaforların küresel ısınma ile eriyen buz kütlelerinin oluşturduğu negatif etkiyi normale çekeceğine inanıyor.

Güneş Sisteminin Dışındaki İlk Uzay Gemisi

Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA), Voyager 1 uzay aracının, fırlatılmasından 36 yıl sonra Güneş Sistemi'nin dışına çıkmayı başardığını duyurdu. Güneş Sistemi'nin dışına çıkan ilk uzay aracı unvanını elde eden Voyager 1'in 25 Mayıs 2012'de sınırı geçtiği, ancak bilim adamlarının konumdan tam emin olmak için açıklamayı şimdiye kadar geciktirdiği kaydedildi. Voyager 1'in şu anda Güneş'ten 18.51 milyar kilometre uzaklığa kadar ilerleyerek, yıldızlar arasındaki 'soğuk boşluk'ta yer aldığı ve Güneş'in etkisinden tamamen kurtulduğu belirtildi.

TAHMİNLERİN ÖTESİ 

Voyager 1'in uzay yolculuğu projesinden sorumlu ekibin başkanı olan bilim adamı Ed Stone, uzay aracının evrenin şimdiye kadar keşfedilmemiş noktalarında inceleme yapacağını kaydetti. Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde çalışmalarını sürdüren Stone, "Yıldızlar arasındaki boşluk bölgesine ulaştık. Bundan 40 yıl önce Voyager projesine başlarken bu noktaya gelmeyi zaten umuyorduk. Ama doğrusu Voyager'in bu kadar uzun ömürlü olabileceğini beklemiyorduk" ifadelerini kullandı. Bir tür 'uzay elçisi' olarak tasarlanan ve saniyede 17 kilometre hızla yoluna devam eden Voyager 1'de, uzayda akıllı varlıklarla karşılaşma olasılığına karşı, bir disk içinde şarkı ve fotoğrafların da yüklü olduğu belirtildi. 

HELYOSFER'DEN ÇIKTI 

Bundan yaklaşık 9 yıl önce Güneş Sistemi'ndeki gezegenlerin en dış noktasına kadar ulaştığı belirlenen Voyager 1, geçtiğimiz yıl ise Güneş'teki bir patlamadan kaynaklanan solar rüzgârları NASA'daki bilim adamlarına iletmişti. Nisan ayında ise Voyager 1'in etrafında bir plazma dalgası hareketliliği belirlenerek, 5 Eylül 1977'den beri yolculuğunu sürdüren aracın, Güneş Sistemi'ni kapsayan Helyosfer katmanından çıktığı saptandı. 

BİR SİNYAL 17 SAATTE 

Tam 36 yıl önce uzaya fırlatılırken, ana görevi Jüpiter'in atmosferi ve uydusu Io ile Satürn'ün halka ve uydularının fotoğraflarını çekmek olan Voyage 1, daha sonra Güneş Sistemi'nin dışına doğru yolculuğunu sürdürdü. 722 kilogram ağırlığındaki araçtan gönderilen bir sinyali almanın 17 saat sürmesi nedeniyle, bilim adamları elde ettikleri verilerin sağlamasını yapmakta oldukça titiz davranıyor. 

İKİZİ VOYAGER 2, GERİDE KALDI

NASA'nın Voyager 1'in konumu hakkındaki açıklamalarına şüpheyle yaklaşan bilim adamları da bulunuyor. Michigan Üniversitesi'nden Prof. Dr. Lennard Fisk, "Hüküm vermek için çok erken. Biraz daha beklememiz gerekir" derken, Harvard Üniversitesi'nden Prof. Dr. Jonathan McDowell, daha fazla veri görmek gerektiğini savundu. 5 Eylül 1977'de Voyager 1 ile birlikte uzaya fırlatılan ikiz uydu Voyager 2'nin ise ikizinden daha geride kaldığı ve yolculuğuna devam ettiği belirtildi. Voyager 2'nin ikizine 3 yıl sonra yetişebileceği hesaplanıyor. Voyager'lerin 2025'te yakıtlarının bitmesiyle birlikte misyonlarının da tamamlanacağı tahmin ediliyor. 

Kopan ele karında tedavi

Konya'da biber çekerken sol elini bileğinden makineye kaptıran Dilaver Karharman'a (48) sıradışı bir operasyon yapıldı. Kopmak üzere olan ve tamamen ezilen sol el, parçalanan kemik, deri ve sinirleri mikroskop altında gerçekleştirilen operasyonla bir araya getirildi. Hastanın "paketleme" yöntemiyle karın bölgesine yerleştirilen eli, derinin 1.5 ayda kendini yenilemesi sayesinde eskisi gibi işlevini yerine getirmesi sağlanacak. Başkent Üniversitesi Konya Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nde yapılan operasyonla ilgili bilgi veren Plastik Cerrahi Uzmanı Dr. İbrahim Çivi, "5.5 saat süren operasyonla, mikroskop altında bütün parmak, damar, sinir ve tendonların yerine yerleştirildi. Kırıklar düzeltilerek, parmaklar yerine oturtuldu. Parmakları besleyen damar tamir edildi. Elin üstünde deri yoktu. Parçalanan yeri; kemikleri, damarları olan bir el haline getirdik. Elin üstünde herhangi bir koruyucu deri yapısı yoktu. 'Ne yapabiliriz' diye düşündük. Karnın sağında bir boşluk oluşturduk. Cilt altı bölgesini kaldırmak suretiyle, eli yenilenme için oraya yerleştirdik" dedi.